अथातो दीक्षा कस्य स्विद् धेतोर् दीक्षित इत्याचक्षते श्रेष्ठां धियं क्षियतीति तं वा एतं धीक्षितं सन्तं दीक्षित इत्य् आचक्षते परोक्षेण परोक्षप्रिया इव हि देवा भवन्ति प्रत्यक्षद्विषः कस्य स्विद् धेतोर् दीक्षितो ऽप्रत्युत्थायिको भवत्य् अनभिवादुकः प्रत्युत्थेयो ऽभिवाद्यः ये प्रत्युत्थेया अभिवाद्यास् त एनम् आविष्टा भवन्त्य् अथर्वाङ्गिरसस् तस्य किम् आथर्वणम् इति यद् आत्मन्य् एव जुह्वति न परस्मिन् एवं हाथर्वणानाम् ओदनसवानाम् आत्मन्य् एव जुह्वति न परस्मिन् [एद्। अदनसवानाम्, चोर्र्। पत्यल्] अथास्य किम् आङ्गिरसम् इति यद् आत्मनश् च परेषां च नामानि न गृह्णात्य् एवं ह तस्मिन्नासाद् आत्मनश् चैव परेषां च नामानि न गृह्यन्ते विचक्षणवतीं वाचं भाषन्ते चनसितवतीम् विचक्षयन्ति ब्राह्मणं चनसयन्ति प्राजापत्यम् सैषा व्रतधुग् अथर्वाङ्गिरसस् तां ह्य् अन्वायत्ताः कस्य स्विद् धेतोर् दीक्षितो ऽनाश्यन्नो भवति नास्य नाम गृह्णन्ति अन्नस्थो नामस्थो भवतीत्य् आहुस् तस्य ये ऽन्नम् अदन्ति ते ऽस्य पाप्मानम् अदन्ति अथास्य ये नाम गृह्णन्ति ते ऽस्य नाम्नः पाप्मानम् अपाघ्नते अथापि वेदानां गर्भभूतो भवतीत्य् आहुस् तस्याजातस्याविज्ञातस्याक्रीतसोमस्याभोजनीयं भवतीत्य् आहुः स दीक्षाणां प्रातर् जायते सोमं क्रीणन्ति तस्य जातस्य विज्ञातस्य क्रीतसोमस्य भोजनीयं भवतीत्य् आहुः कस्य स्विद् धेतोः संसवा परिजिहीर्षिता भवन्ति यतरो वीर्यवत्तरो भवति स परस्य यज्ञं परिमुष्णाति कस्य स्विद् धेतोर् दैवे न ध्यायेत् संस्थिते नाधीयीतेति संसवस्यैव हेतोर् इति विद्योतमाने स्तनयत्य् अथो वर्षति वायव्यम् अभिषुण्वन्ति वै देवाः सोमं च भक्षयन्ति तद् अभिषुण्वन्ति ब्राह्मणाः शुश्रुवांसो ऽनूचानास् तेषां सर्वरसभक्षाः पितृपितामहा भवन्ति स दैवे न ध्यायेत् संस्थिते नाधीयीतेति ब्राह्मणम् ॥ १९ ॥
athāto dīkṣā kasya svid dhetor dīkṣita ityācakṣate śreṣṭhāṃ dhiyaṃ kṣiyatīti taṃ vā etaṃ dhīkṣitaṃ santaṃ dīkṣita ity ācakṣate parokṣeṇa parokṣapriyā iva hi devā bhavanti pratyakṣadviṣaḥ kasya svid dhetor dīkṣito 'pratyutthāyiko bhavaty anabhivādukaḥ pratyuttheyo 'bhivādyaḥ ye pratyuttheyā abhivādyās ta enam āviṣṭā bhavanty atharvāṅgirasas tasya kim ātharvaṇam iti yad ātmany eva juhvati na parasmin evaṃ hātharvaṇānām odanasavānām ātmany eva juhvati na parasmin [ed. adanasavānām, corr. Patyal] athāsya kim āṅgirasam iti yad ātmanaś ca pareṣāṃ ca nāmāni na gṛhṇāty evaṃ ha tasminnāsād ātmanaś caiva pareṣāṃ ca nāmāni na gṛhyante vicakṣaṇavatīṃ vācaṃ bhāṣante canasitavatīm vicakṣayanti brāhmaṇaṃ canasayanti prājāpatyam saiṣā vratadhug atharvāṅgirasas tāṃ hy anvāyattāḥ kasya svid dhetor dīkṣito 'nāśyanno bhavati nāsya nāma gṛhṇanti annastho nāmastho bhavatīty āhus tasya ye 'nnam adanti te 'sya pāpmānam adanti athāsya ye nāma gṛhṇanti te 'sya nāmnaḥ pāpmānam apāghnate athāpi vedānāṃ garbhabhūto bhavatīty āhus tasyājātasyāvijñātasyākrītasomasyābhojanīyaṃ bhavatīty āhuḥ sa dīkṣāṇāṃ prātar jāyate somaṃ krīṇanti tasya jātasya vijñātasya krītasomasya bhojanīyaṃ bhavatīty āhuḥ kasya svid dhetoḥ saṃsavā parijihīrṣitā bhavanti yataro vīryavattaro bhavati sa parasya yajñaṃ parimuṣṇāti kasya svid dhetor daive na dhyāyet saṃsthite nādhīyīteti saṃsavasyaiva hetor iti vidyotamāne stanayaty atho varṣati vāyavyam abhiṣuṇvanti vai devāḥ somaṃ ca bhakṣayanti tad abhiṣuṇvanti brāhmaṇāḥ śuśruvāṃso 'nūcānās teṣāṃ sarvarasabhakṣāḥ pitṛpitāmahā bhavanti sa daive na dhyāyet saṃsthite nādhīyīteti brāhmaṇam || 19 ||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.