स होवाच द्वादश ह वै वसूनि दीक्षिताद् उत्क्रामन्ति न ह वै दीक्षितो ऽग्निहोत्रं जुहुयात् न पौर्णमासेन यज्ञेन यजेत नामावास्येन अस्मिन् वसीत न पितृयज्ञेन यजेत न तत्र गच्छेद् यत्र मनसा जिगमिषेत् नेष्ट्या यजेत न वाचा यथाकथा चिद् अभिभाषेत न मिथुनं चरेत् नान्नास्य यथाकामम् उपयुञ्जीत न पशुबन्धेन यज्ञेन यजेत न तत्र गच्छेद् यत्र चक्षुषा परापश्येत् कृष्णाजिनं वसीत कुरीरं धारयेत् मुष्टी कुर्यात् अङ्गुष्ठप्रभृतयस् तिस्र उच्छ्रयेत् मृगशृङ्गं गृह्णीयात् तेन कषेत अथ यस्य दीक्षितस्य वाग् वायता स्यान् मुष्टी वा विसृष्टौ स एतानि जपेत् ॥ २१ ॥
sa hovāca dvādaśa ha vai vasūni dīkṣitād utkrāmanti na ha vai dīkṣito 'gnihotraṃ juhuyāt na paurṇamāsena yajñena yajeta nāmāvāsyena asmin vasīta na pitṛyajñena yajeta na tatra gacched yatra manasā jigamiṣet neṣṭyā yajeta na vācā yathākathā cid abhibhāṣeta na mithunaṃ caret nānnāsya yathākāmam upayuñjīta na paśubandhena yajñena yajeta na tatra gacched yatra cakṣuṣā parāpaśyet kṛṣṇājinaṃ vasīta kurīraṃ dhārayet muṣṭī kuryāt aṅguṣṭhaprabhṛtayas tisra ucchrayet mṛgaśṛṅgaṃ gṛhṇīyāt tena kaṣeta atha yasya dīkṣitasya vāg vāyatā syān muṣṭī vā visṛṣṭau sa etāni japet || 21 ||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.