समावृत्ता आचार्या निषेदुस् तान् ह यज्ञो दीक्षिष्यमाणान् ब्राह्मणरूपं कृत्वोपोदेयाय इत्थं चेद् वो ऽपसमवत्सुर् हन्त वो ऽहं मध्ये दीक्षा इति [एद्। ऽपसमवत्सुर्, पत्यल् प्रोपोसेस् अपसमवतस्थुर्, एद्। दिक्षा] त ऊचुर् नैव त्वा विद्म न जानीमः को हीदविज्ञायमानेन सह दीक्षिष्यतीति यन् न्व् इदं दीक्षिष्यध्वे भूयो न दीक्षिष्यध्वे अथ वा उ एवं दीक्षयिष्यथ सं वै तर्हि मोहिष्यथ मोहिष्यति वो यज्ञः सर्वे ते दीक्षयिष्यथेति अथ वा उ एकं दीक्षयिष्यथ ते वा अहीनर्त्विजो गृहपतयो भविष्यथ ते तूष्णीं ध्यायन्त आसां चक्रिरे स होवाच किं नु तूष्णीम् आध्वे भूयो वः पृच्छामः पृच्छतेति यन् न्व् इदं दीक्षिष्यध्व उपमे एतस्मिन् संवत्सरे मिथुनं चरिष्यथ नोपैष्यथेति [पत्यल् फ़िन्द्स् उपमय् एतस्मिन् इन् त्wओ बोरि म्स्स्। अन्द् प्रोपोसेस् तो अच्चेप्त् थिसे रेअदिन्ग्] धिग् इति होचुः कथं न दीक्षिता उपैष्यामो नोपैष्यामहा इति ते वै ब्राह्मणानाम् अभिमन्तारो भविष्यथ रेतो ह वो य एतस्मिन् संवत्सरे ब्राह्मणास् तद् अभविष्यंस् ते बोधिमता भविष्यथेति अथ वा उपेष्यामो नोपेष्यामहा इति ते वै दीक्षिता अवकीर्णिनो भविष्यथ न ह वै देवयानः पन्था प्रादुर् भविष्यतीति तिरो वै देवयानः पन्था भविष्यतीति ते वयं भगवन्तम् एवोपधावाम यथा स्वस्ति संवत्सरस्योदृचं समश्नवामहा इति ब्राह्मणम् ॥ २० ॥
samāvṛttā ācāryā niṣedus tān ha yajño dīkṣiṣyamāṇān brāhmaṇarūpaṃ kṛtvopodeyāya itthaṃ ced vo 'pasamavatsur hanta vo 'haṃ madhye dīkṣā iti [ed. 'pasamavatsur, Patyal proposes apasamavatasthur, ed. dikṣā] ta ūcur naiva tvā vidma na jānīmaḥ ko hīdavijñāyamānena saha dīkṣiṣyatīti yan nv idaṃ dīkṣiṣyadhve bhūyo na dīkṣiṣyadhve atha vā u evaṃ dīkṣayiṣyatha saṃ vai tarhi mohiṣyatha mohiṣyati vo yajñaḥ sarve te dīkṣayiṣyatheti atha vā u ekaṃ dīkṣayiṣyatha te vā ahīnartvijo gṛhapatayo bhaviṣyatha te tūṣṇīṃ dhyāyanta āsāṃ cakrire sa hovāca kiṃ nu tūṣṇīm ādhve bhūyo vaḥ pṛcchāmaḥ pṛcchateti yan nv idaṃ dīkṣiṣyadhva upame etasmin saṃvatsare mithunaṃ cariṣyatha nopaiṣyatheti [Patyal finds upamay etasmin in two BORI mss. and proposes to accept thise reading] dhig iti hocuḥ kathaṃ na dīkṣitā upaiṣyāmo nopaiṣyāmahā iti te vai brāhmaṇānām abhimantāro bhaviṣyatha reto ha vo ya etasmin saṃvatsare brāhmaṇās tad abhaviṣyaṃs te bodhimatā bhaviṣyatheti atha vā upeṣyāmo nopeṣyāmahā iti te vai dīkṣitā avakīrṇino bhaviṣyatha na ha vai devayānaḥ panthā prādur bhaviṣyatīti tiro vai devayānaḥ panthā bhaviṣyatīti te vayaṃ bhagavantam evopadhāvāma yathā svasti saṃvatsarasyodṛcaṃ samaśnavāmahā iti brāhmaṇam || 20 ||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.