अथोद्गातारं दीक्षयति आदित्यो वा उद्गाताधिदैवं चक्षुर् अध्यात्मम् पर्जन्य आदित्यः पर्जन्याद् अधि वृष्टिर् जायते वृष्टिर् एव तद् ओषधीः संदधाति तस्माद् एताव् अन्तरेणान्यो न दीक्षेत स यद् एताव् अन्तरेणान्यो दीक्षेतेमं तं लोकं वर्षेण व्यापादयेत् अवर्षुका ह स्युस् तस्माद् एताव् अन्तरेणान्यो न दीक्षेत ॥ ३ ॥
athodgātāraṃ dīkṣayati ādityo vā udgātādhidaivaṃ cakṣur adhyātmam parjanya ādityaḥ parjanyād adhi vṛṣṭir jāyate vṛṣṭir eva tad oṣadhīḥ saṃdadhāti tasmād etāv antareṇānyo na dīkṣeta sa yad etāv antareṇānyo dīkṣetemaṃ taṃ lokaṃ varṣeṇa vyāpādayet avarṣukā ha syus tasmād etāv antareṇānyo na dīkṣeta || 3 ||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.