गुरुग्रहणमाचार्यादीनामप्युपलक्षणम् । समानतः सम्यगानतः प्रह्वः । तं ध्यात्वा नमस्कारं कृत्वेत्यर्थः । एवञ्च तत्रापि ऽआचार्यतत्पुत्रऽ; इत्यस्मिन्नाचार्यग्रहणं गुर्वादीनामप्युपलक्षणम्, तेषामपि नामधेयोच्चारणस्य प्रतिषिद्धत्वात् । तथाच स्मृत्यन्तरम्- आचार्यं चैव तत्पुत्रं तद्भार्यां दीक्षितं गुरुम् । पितरं च पितृव्यं च मातरं मातुलं तथा ॥ हितैषिणं च विद्वांसं श्वशुरं पतिमेव च । न ब्रूयान्नामतो विद्वान् मातुश्च भगिनीं तथा ॥ यदि ब्रूयात्तु तं ध्यात्वा नमस्कृत्वा वदेदथ ॥ इति ॥ अर्चिते श्रेयसि चैवम्
gurugrahaṇamācāryādīnāmapyupalakṣaṇam / samānataḥ samyagānataḥ prahvaḥ / taṃ dhyātvā namaskāraṃ kṛtvetyarthaḥ / evañca tatrāpi 'ācāryatatputra'; ityasminnācāryagrahaṇaṃ gurvādīnāmapyupalakṣaṇam, teṣāmapi nāmadheyoccāraṇasya pratiṣiddhatvāt / tathāca smṛtyantaram- ācāryaṃ caiva tatputraṃ tadbhāryāṃ dīkṣitaṃ gurum / pitaraṃ ca pitṛvyaṃ ca mātaraṃ mātulaṃ tathā // hitaiṣiṇaṃ ca vidvāṃsaṃ śvaśuraṃ patimeva ca / na brūyānnāmato vidvān mātuśca bhaginīṃ tathā // yadi brūyāttu taṃ dhyātvā namaskṛtvā vadedatha // iti // arcite śreyasi caivam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.