तत्रोपनयनप्रकरेण यदग्नीन्धनाद्युक्तं तदस्यापि भवतीत्यतिदेशः । ननु च नैष्टिकस्यैवेदं नोपकुर्वाणस्येति कथं ज्ञायत इति ? उच्यते-उपकुर्वाणस्योक्तत्वात्, गृहस्थभिक्षुवैखानसानां वक्ष्यमाणत्वात्, नैष्टिकस्यैव भवतीति । तर्हि ब्रह्मचारिग्रहणं किमर्तमिति चेत् येनोपकुर्वाणव्रतमनुष्ठितं तस्यैव नैष्ठिकत्वस्याधिकार इत्येवमर्थम् । अतिदेशात् उपकुर्वाणव्रतमेव नैष्ठिकस्याप्यनुष्टातव्यमित्युक्त्वा इदानीमस्य विशेषविधिमाह- आचार्याधीनत्वमान्तम्
tatropanayanaprakareṇa yadagnīndhanādyuktaṃ tadasyāpi bhavatītyatideśaḥ / nanu ca naiṣṭikasyaivedaṃ nopakurvāṇasyeti kathaṃ jñāyata iti ? ucyate-upakurvāṇasyoktatvāt, gṛhasthabhikṣuvaikhānasānāṃ vakṣyamāṇatvāt, naiṣṭikasyaiva bhavatīti / tarhi brahmacārigrahaṇaṃ kimartamiti cet yenopakurvāṇavratamanuṣṭhitaṃ tasyaiva naiṣṭhikatvasyādhikāra ityevamartham / atideśāt upakurvāṇavratameva naiṣṭhikasyāpyanuṣṭātavyamityuktvā idānīmasya viśeṣavidhimāha- ācāryādhīnatvamāntam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.