गृही भूत्वा वनी भवेत् । वनी भूत्वा प्रव्रजत् । यदि वेतरथा ब्रह्मचर्यादेव प्रव्रजेत् गृहाद्वा वनाद्वा ब्रह्मलोकं गच्छतिऽ; इति । मनुरप्याह- सर्वे ऽपि क्रमशस्त्वेते यथाशास्त्रं निषेविताः । यथोक्तकारिणं विप्रं नयन्ति परमां गतिम् ॥ इति । अत्रापिशब्दादेको ऽपि द्रष्टव्यः । आपस्तम्बोप्याह-ऽचत्वार आश्रमा गार्हस्थ्यमाचार्यकुले वसनं मौनं वानप्रश्थ्यामिति । तेषु सर्वेषु यथोपदेशमव्यग्रं वर्तमानः क्षेमं गच्छतिऽ; इति । तेन तुल्यफलत्वाद्विकल्प इति ॥ ननु तुल्यत्वे सति ब्रह्मचर्येणैवोभयविधफलप्राप्तेरितराश्रमविधानानर्थक्यप्रसङ्गः इति । उच्यते- यो यस्यानुष्ठाने समर्थः तस्य तदाश्रमप्रतिपत्त्यर्थं इतराश्रमविधानमिति । जन्मान्तरवासनया वा इष्टाश्रमप्रतिपत्त्यर्थम् । श्रुतिरुपि-"तं विद्याकर्मणी समन्वारभेते पूर्वप्रज्ञा च"इति । यावज्जीवश्रुतिरपि गृहस्थस्यार्थिनः शक्तिविषये द्रष्टव्या । एवं गृहीते व्युत्थानश्रुतिरप्युपपद्यते-ऽएवं वै तमात्मानं विदित्वा पुत्रेषणायाश्च वित्तेषणायाश्च लोकेषणायाश्च व्युत्थायाथ भिक्षाचर्यं चरन्तिऽ; इति । इतरथा हि भिक्षाचर्यमिति संन्यासोपदेशो नोपपद्यत इति । जायमानश्रुत्यापि यज्ञादीनामवश्यकर्तव्यता प्रतिपाद्यते गृहस्थस्य, न तु जायमानस्यैव, ऋणत्रयसम्बन्धस्यात्यन्तासम्भवात् ऽब्रह्मचर्यादेव प्रव्रजेत्ऽ; इति श्रुतिविरुद्धत्वात् ऽसो ऽत एव ब्रह्मचर्यात्प्रव्रजति,ऽ; ऽयमिच्छेत्तमावसेत्ऽ; इत्यादिस्मृतेरविरुद्धत्वाच्च । अर्थवादानां च कार्यशेषत्वात् । ततश्च पदार्थो ऽप्येवं ग्रहीतव्यः-गृहस्थो जायमानः पूर्ववासनया गार्हस्थ्यं प्रविष्टः । ब्रह्मणग्रहणं क्षत्रियवैश्ययोरुपलक्षणम् । त्रिभिः ॠणैः सम्बध्यते-यज्ञेन देवेभ्य ॠणी भवत्यतो यज्ञः कर्तव्यः । प्रजया पितृभ्यः अतः प्रजोत्पादनं कर्तव्यम् । ब्रह्मचर्येण ॠषिभ्यः अतः पर्वादौ ब्रह्मचर्यरक्षणं कर्तव्यमिति । एवं गृहीते सर्वत्र श्रुतिस्मृत्यरविरोधो भवति । एकेग्रहणान्न तु गौतमः, तस्य तु समुच्चयो मतः । कथमवगम्यते ?"ऐकाश्रम्यं त्वाचार्याः"इति बाधपक्षस्यापि परमतत्वेन निर्देशात्,"प्रागुत्तमात्त्रय आश्रमिणः"इति च लिङ्गात्,प्रागुत्तमाश्रमात्त्रयस्याभावात् । विकल्पपक्षे गौतमस्तावदेवं मन्यते- यज्ञेन देवानाप्नोति वैराजं तपसा पुनः । संन्यासाद्ब्रह्मणः स्थानं वैराग्यात्प्रकृतौ लयम् ॥ इति भिन्नफलत्वेनोपदेशात् जाबालश्रुतावप्यन्यतममारुह्येत्यनुक्त्वा एतानारुह्येति समुच्चयाभिप्रायेणोक्तत्वात्, ब्रह्मलोकप्राप्तेरपि समुच्चयफलत्वेनोपदिष्टत्वात् जाबालश्रुतावपि प्राधान्येन पूर्वं समुच्चयपक्षस्यैवाभिहितत्वात्, ऽसर्वे ऽपि क्रमशःऽ; इत्यस्मिन् मनुवाक्ये ऽपिशब्दस्य समुच्चयार्थत्वात्, आपस्तम्बवाक्ये ऽपि तेषु सर्वेष्विति बहुवचनात्- नैकस्मिन्नेव वर्तमानः किं तु सर्वेष्वेव वर्तमान इत्यभिप्रायेणोक्तत्वात्, ऋणत्रयश्रुतेरपि यथार्थ एवोपपद्यमानत्वात्,"पूर्वप्रज्ञा च"इति श्रुतेरपि विद्याभिप्रायेणोपपद्यमानत्वात्, यावज्जीवश्रुतेरपि"गृही वनं प्रविशेद्यदि गृहमेव कामयेत तदा यावज्जीवसग्निहोत्रं जुहुयात्"इति जाबालश्रुतिवाक्ये अनित्यत्वदर्शनात्, अस्मिन् पक्षे व्यत्थानश्रुतेरपि सुतरामुपपद्यमानत्वात्,"चतुर्थमायुषो भागं"इत्यनेनापि मनुना समुच्चयपक्षमेवाश्रित्योक्तत्वात्, समुच्चयपक्ष एव श्रेयानिति । अत एव विकल्पबाधपक्षौ परमतत्वेनोपन्यस्तौ । एवञ्च -"यमिच्छेत्तमावसेत्"इत्यादिवाक्यानि विकल्पाचार्यदर्शनेनोक्तानीति द्रष्टव्यानि । असमर्थो यः समुच्चयानुष्ठाने अन्धपङ्गुत्वादिदोषेण निःस्वत्वादिना वा तेन विकल्पपक्षो ऽप्याश्रयणीयः इत्यभिप्रायेण ब्रुवत इत्यर्थसिद्धस्याप्युपन्यासः । अथवा-यो ऽध्यात्मज्ञानी तेन विकल्पपक्ष आश्रयणीयः,इतरेण समुच्चयपक्ष इति । कुतः ? अनुष्ठानस्य विज्ञानोत्पत्तिः प्रयोजनम् । तस्मिन्नुत्पन्ने यत्र क्वाप्याश्रमे स्थितस्य पुरुषार्थः सिध्यतीति । आश्रमग्रहणं संव्यवहारार्थं ऽवर्णानाश्रमांश्चऽ; इत्यादौ ॥ के पुनस्त आश्रमा इत्यत आह- ब्रह्मचारी गृहस्थो भिक्षुर्वैखानसः
gṛhī bhūtvā vanī bhavet / vanī bhūtvā pravrajat / yadi vetarathā brahmacaryādeva pravrajet gṛhādvā vanādvā brahmalokaṃ gacchati'; iti / manurapyāha- sarve 'pi kramaśastvete yathāśāstraṃ niṣevitāḥ / yathoktakāriṇaṃ vipraṃ nayanti paramāṃ gatim // iti / atrāpiśabdādeko 'pi draṣṭavyaḥ / āpastambopyāha-'catvāra āśramā gārhasthyamācāryakule vasanaṃ maunaṃ vānapraśthyāmiti / teṣu sarveṣu yathopadeśamavyagraṃ vartamānaḥ kṣemaṃ gacchati'; iti / tena tulyaphalatvādvikalpa iti // nanu tulyatve sati brahmacaryeṇaivobhayavidhaphalaprāpteritarāśramavidhānānarthakyaprasaṅgaḥ iti / ucyate- yo yasyānuṣṭhāne samarthaḥ tasya tadāśramapratipattyarthaṃ itarāśramavidhānamiti / janmāntaravāsanayā vā iṣṭāśramapratipattyartham / śrutirupi-"taṃ vidyākarmaṇī samanvārabhete pūrvaprajñā ca"iti / yāvajjīvaśrutirapi gṛhasthasyārthinaḥ śaktiviṣaye draṣṭavyā / evaṃ gṛhīte vyutthānaśrutirapyupapadyate-'evaṃ vai tamātmānaṃ viditvā putreṣaṇāyāśca vitteṣaṇāyāśca lokeṣaṇāyāśca vyutthāyātha bhikṣācaryaṃ caranti'; iti / itarathā hi bhikṣācaryamiti saṃnyāsopadeśo nopapadyata iti / jāyamānaśrutyāpi yajñādīnāmavaśyakartavyatā pratipādyate gṛhasthasya, na tu jāyamānasyaiva, ṛṇatrayasambandhasyātyantāsambhavāt 'brahmacaryādeva pravrajet'; iti śrutiviruddhatvāt 'so 'ta eva brahmacaryātpravrajati,'; 'yamicchettamāvaset'; ityādismṛteraviruddhatvācca / arthavādānāṃ ca kāryaśeṣatvāt / tataśca padārtho 'pyevaṃ grahītavyaḥ-gṛhastho jāyamānaḥ pūrvavāsanayā gārhasthyaṃ praviṣṭaḥ / brahmaṇagrahaṇaṃ kṣatriyavaiśyayorupalakṣaṇam / tribhiḥ ṝṇaiḥ sambadhyate-yajñena devebhya ṝṇī bhavatyato yajñaḥ kartavyaḥ / prajayā pitṛbhyaḥ ataḥ prajotpādanaṃ kartavyam / brahmacaryeṇa ṝṣibhyaḥ ataḥ parvādau brahmacaryarakṣaṇaṃ kartavyamiti / evaṃ gṛhīte sarvatra śrutismṛtyaravirodho bhavati / ekegrahaṇānna tu gautamaḥ, tasya tu samuccayo mataḥ / kathamavagamyate ?"aikāśramyaṃ tvācāryāḥ"iti bādhapakṣasyāpi paramatatvena nirdeśāt,"prāguttamāttraya āśramiṇaḥ"iti ca liṅgāt,prāguttamāśramāttrayasyābhāvāt / vikalpapakṣe gautamastāvadevaṃ manyate- yajñena devānāpnoti vairājaṃ tapasā punaḥ / saṃnyāsādbrahmaṇaḥ sthānaṃ vairāgyātprakṛtau layam // iti bhinnaphalatvenopadeśāt jābālaśrutāvapyanyatamamāruhyetyanuktvā etānāruhyeti samuccayābhiprāyeṇoktatvāt, brahmalokaprāpterapi samuccayaphalatvenopadiṣṭatvāt jābālaśrutāvapi prādhānyena pūrvaṃ samuccayapakṣasyaivābhihitatvāt, 'sarve 'pi kramaśaḥ'; ityasmin manuvākye 'piśabdasya samuccayārthatvāt, āpastambavākye 'pi teṣu sarveṣviti bahuvacanāt- naikasminneva vartamānaḥ kiṃ tu sarveṣveva vartamāna ityabhiprāyeṇoktatvāt, ṛṇatrayaśruterapi yathārtha evopapadyamānatvāt,"pūrvaprajñā ca"iti śruterapi vidyābhiprāyeṇopapadyamānatvāt, yāvajjīvaśruterapi"gṛhī vanaṃ praviśedyadi gṛhameva kāmayeta tadā yāvajjīvasagnihotraṃ juhuyāt"iti jābālaśrutivākye anityatvadarśanāt, asmin pakṣe vyatthānaśruterapi sutarāmupapadyamānatvāt,"caturthamāyuṣo bhāgaṃ"ityanenāpi manunā samuccayapakṣamevāśrityoktatvāt, samuccayapakṣa eva śreyāniti / ata eva vikalpabādhapakṣau paramatatvenopanyastau / evañca -"yamicchettamāvaset"ityādivākyāni vikalpācāryadarśanenoktānīti draṣṭavyāni / asamartho yaḥ samuccayānuṣṭhāne andhapaṅgutvādidoṣeṇa niḥsvatvādinā vā tena vikalpapakṣo 'pyāśrayaṇīyaḥ ityabhiprāyeṇa bruvata ityarthasiddhasyāpyupanyāsaḥ / athavā-yo 'dhyātmajñānī tena vikalpapakṣa āśrayaṇīyaḥ,itareṇa samuccayapakṣa iti / kutaḥ ? anuṣṭhānasya vijñānotpattiḥ prayojanam / tasminnutpanne yatra kvāpyāśrame sthitasya puruṣārthaḥ sidhyatīti / āśramagrahaṇaṃ saṃvyavahārārthaṃ 'varṇānāśramāṃśca'; ityādau // ke punasta āśramā ityata āha- brahmacārī gṛhastho bhikṣurvaikhānasaḥ
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.