अद्य त्वं सर्वतथागतकुले प्रविष्टः । तद् अहं ते वज्रज्ञानम् उत्पादयामि येन ज्ञानेन त्वं सर्वतथागतसिद्धीर् अपि प्राप्स्यसि किम् उतान्याः सिद्धीः । न च त्वयादृष्टमण्डलस्य पुरतो वक्तव्यं । मा ते समयो व्यथेद् इति तद् धृदि वज्रम् आस्थाप्य । ॐ वज्रसत्त्वः स्वयं ते ऽद्य हृदये समवस्थितः । निर्भिद्य तत्क्षणं यायाद् यदि ब्रूया इमं नयम् । २९४ पद्मस्थं त्र्यक्षरोज्ज्वलं पाययेद् अमृतं पञ्च ॥ इदं ते नारकं वारि समयातिक्रमाद् दहेत् । समयरक्षणात् सिद्धिः पिब वज्रामृतोदकम्
adya tvaṃ sarvatathāgatakule praviṣṭaḥ | tad ahaṃ te vajrajñānam utpādayāmi yena jñānena tvaṃ sarvatathāgatasiddhīr api prāpsyasi kim utānyāḥ siddhīḥ | na ca tvayādṛṣṭamaṇḍalasya purato vaktavyaṃ | mā te samayo vyathed iti tad dhṛdi vajram āsthāpya | oṃ vajrasattvaḥ svayaṃ te 'dya hṛdaye samavasthitaḥ | nirbhidya tatkṣaṇaṃ yāyād yadi brūyā imaṃ nayam | 294 padmasthaṃ tryakṣarojjvalaṃ pāyayed amṛtaṃ pañca || idaṃ te nārakaṃ vāri samayātikramād dahet | samayarakṣaṇāt siddhiḥ piba vajrāmṛtodakam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.