HJm 1.14
अथ प्रभासस् तं कुञ्जरवरं शरत्कालधवलम् इव दिवाकरो बलाहकम् अधिरुह्य सान्तःपुरपरिवारः प्रमदवनक्रीडाम् अनुभवितुं प्रातिष्ठत ॥ अथ सरसि सलीलं तोयम् अङ्गे क्षिपन्तीं विशदनिगडभङ्गं खण्डयन्तीं मृणालम् । स मृदुगतिर् अपश्यद् दन्तिनीं दन्तिराजः स्फुटितं अभिमृशन्तीं पुष्करं पुष्करेण
atha prabhāsas taṃ kuñjaravaraṃ śaratkāladhavalam iva divākaro balāhakam adhiruhya sāntaḥpuraparivāraḥ pramadavanakrīḍām anubhavituṃ prātiṣṭhata || atha sarasi salīlaṃ toyam aṅge kṣipantīṃ viśadanigaḍabhaṅgaṃ khaṇḍayantīṃ mṛṇālam / sa mṛdugatir apaśyad dantinīṃ dantirājaḥ sphuṭitaṃ abhimṛśantīṃ puṣkaraṃ puṣkareṇa
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.