क्रोधराहुकलुषीकृतवदनेन्दुश् चावोचद् राजा । अरे दुरात्मन् हस्तिपकाधम किं भवान् उपक्षिप्तः केन चिद् यद् एनम् अदान्तं दुष्टहस्तिनं माम् आरोपितवान् असि । ननु प्रोक्तवांश् च भवान् यथायं कुञ्जरवरो ममाज्ञया ज्वलितान् अप्य् अयोगुडान् अश्नीयाद् इति पश्याम इदानीं ते सत्यम् ॥ अथाभिनवघर्मांशुसंनिभाद् दन्तिनः पुरः । आकृष्य हुतभुङ्मध्यान् न्यवेशयद् अयोगुडान्
krodharāhukaluṣīkṛtavadanenduś cāvocad rājā | are durātman hastipakādhama kiṃ bhavān upakṣiptaḥ kena cid yad enam adāntaṃ duṣṭahastinaṃ mām āropitavān asi | nanu proktavāṃś ca bhavān yathāyaṃ kuñjaravaro mamājñayā jvalitān apy ayoguḍān aśnīyād iti paśyāma idānīṃ te satyam || athābhinavagharmāṃśusaṃnibhād dantinaḥ puraḥ / ākṛṣya hutabhuṅmadhyān nyaveśayad ayoguḍān
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.