ततः प्रभासं महामात्राः समुपगम्योचुः । देव दुःसाध्यो ऽयम् एभिः समस्तैर् अपि करिभिर् मन्त्रपरिजप्तैर् ओषधिबलैर् अयम् अनेकपो वशीकर्तव्य इति । तथेति च स राजाभिधाय पुनस् तां राजधानीम् आजगाम । ते ऽपि तेनोपायेन तं गन्धहस्तिनं करिणीभिः परिवृतम् आनीय हस्तिशालां प्रवेश्यालाने निबध्य राज्ञो निवेदयाम् आसुर् आनीतः स गज इति । ततो राजा संयातं हस्तिदमकम् उवाच । भद्र तथायम् इभराजो दमयितव्यो यथा मद्वाहनयोग्यो भवतीति । स च सशिरःप्रणामं गृहीतराजाववादस् तं दन्तिनं दमयाम् आस ॥ स हस्तिदमको यां यां शिक्षां समुपदिष्टवान् । स्वशिष्य इव मेधावी तां तां जग्राह कुञ्जरः
tataḥ prabhāsaṃ mahāmātrāḥ samupagamyocuḥ | deva duḥsādhyo 'yam ebhiḥ samastair api karibhir mantraparijaptair oṣadhibalair ayam anekapo vaśīkartavya iti | tatheti ca sa rājābhidhāya punas tāṃ rājadhānīm ājagāma | te 'pi tenopāyena taṃ gandhahastinaṃ kariṇībhiḥ parivṛtam ānīya hastiśālāṃ praveśyālāne nibadhya rājño nivedayām āsur ānītaḥ sa gaja iti | tato rājā saṃyātaṃ hastidamakam uvāca | bhadra tathāyam ibharājo damayitavyo yathā madvāhanayogyo bhavatīti | sa ca saśiraḥpraṇāmaṃ gṛhītarājāvavādas taṃ dantinaṃ damayām āsa || sa hastidamako yāṃ yāṃ śikṣāṃ samupadiṣṭavān / svaśiṣya iva medhāvī tāṃ tāṃ jagrāha kuñjaraḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.