अथ बोधिसत्त्वो वाराणसीसमीपम् आगम्य किंचिद् विलम्ब्य तन् मृगयूथम् इत्य् उवाच । निवर्त्यताम् इदानीम् । सुलभवियोगानि हि लोकसंगतानि । सुचिरम् अपि वसन्तकालरमणीयम् अरविन्दवनम् उपास्य हिमसमयपरिम्लानपलाशकेसरकर्णिकम् अपगतगन्धम् अपहाय गच्छत्य् एव प्रकृतिचञ्चला श्रीः । अवभास्य च प्रावृट्कालजलदपटावगुण्ठितानि दिग्वधूमुखानि लास्यम् इव च दर्शयित्वा विरक्ता इव वेश्याङ्गनाः शरत्कालविगलितसलिललघून् अपगतविभवान् कामुकान् इव परित्यजन्ति जलधरान् अचिरप्रभाः । क्षणदामुखविशेषकः शिशिरांशुर् अपि प्रभातसमये परित्यज्यते सहजया कान्त्या । सर्वथा न तत् किंचिज् जगति विद्यते यन् नान्योन्यवियोगि स्याद् इति विचिन्त्य धर्मपरायणैर् युष्माभिर् भूत्वा सम्यग् आत्मा परिपालनीय इति । तच् च मृगयूथं स्थित्वा बोधिसत्त्वम् आ चक्षुर्विषयाद् गच्छन्तम् अवलोक्य पितृवियोगाद् इव शोकशल्यक्षतहृदयं शून्यम् इव तद् वनं प्रत्याजगाम । बोधिसत्त्वो ऽपि च हरिणवराहमहिषाजास्थिनिचये लग्नश्वगणकलहभीषणम् उत्पतितावलीनसरघाकुलमांसपेशीकम् उपनिहितनिशातकर्तनीकं मृगागमनप्रतीक्षिभिर् औरभ्रिकैर् आकीर्णसूनास्थानम् आगम्यावतस्थे । ते च तद्वधाधिकृताः पुरुषा यूथपतिम् आदाय राज्ञे दर्शयामासुः । अथाभाषत तं राजा हरिणं हरिणेक्षणः । अपरिक्षीणयूथस् त्वं वद किं स्वयम् आगतः
atha bodhisattvo vārāṇasīsamīpam āgamya kiṃcid vilambya tan mṛgayūtham ity uvāca | nivartyatām idānīm | sulabhaviyogāni hi lokasaṃgatāni | suciram api vasantakālaramaṇīyam aravindavanam upāsya himasamayaparimlānapalāśakesarakarṇikam apagatagandham apahāya gacchaty eva prakṛticañcalā śrīḥ | avabhāsya ca prāvṛṭkālajaladapaṭāvaguṇṭhitāni digvadhūmukhāni lāsyam iva ca darśayitvā viraktā iva veśyāṅganāḥ śaratkālavigalitasalilalaghūn apagatavibhavān kāmukān iva parityajanti jaladharān aciraprabhāḥ | kṣaṇadāmukhaviśeṣakaḥ śiśirāṃśur api prabhātasamaye parityajyate sahajayā kāntyā | sarvathā na tat kiṃcij jagati vidyate yan nānyonyaviyogi syād iti vicintya dharmaparāyaṇair yuṣmābhir bhūtvā samyag ātmā paripālanīya iti | tac ca mṛgayūthaṃ sthitvā bodhisattvam ā cakṣurviṣayād gacchantam avalokya pitṛviyogād iva śokaśalyakṣatahṛdayaṃ śūnyam iva tad vanaṃ pratyājagāma | bodhisattvo 'pi ca hariṇavarāhamahiṣājāsthinicaye lagnaśvagaṇakalahabhīṣaṇam utpatitāvalīnasaraghākulamāṃsapeśīkam upanihitaniśātakartanīkaṃ mṛgāgamanapratīkṣibhir aurabhrikair ākīrṇasūnāsthānam āgamyāvatasthe | te ca tadvadhādhikṛtāḥ puruṣā yūthapatim ādāya rājñe darśayāmāsuḥ | athābhāṣata taṃ rājā hariṇaṃ hariṇekṣaṇaḥ / aparikṣīṇayūthas tvaṃ vada kiṃ svayam āgataḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.