अथ स राजा शाकुनिकान् आहूयावोचत् । अस्ति सुवर्णावभासो नाम हिमवति मयूराधिपतिस् तं भवन्तः शीघ्रम् आनयन्तु । न चेद् आनेष्यथ ततः सर्वान् एव भवतस् तीक्ष्णेन दण्डेनान्तकसकाशं प्रहेष्यामीति । ते च मरणभीतास् तथेति प्रतिश्रुत्य कंचिन् निपुणतरं शाकुनिकम् अभ्यर्थ्य विसर्जयामासुः । स च शाकुनिकः क्रमेण हिमाचलम् आगम्य विज्ञाय तस्य मयूराधिपतेर् गोचरभूमिं विरचय्य पाशान् एकान्ते ऽवतस्थे । प्रालेयाद्रेस् तुङ्गसानोर् उपघ्ने न्यस्तं यद् यत् तेन शाकुन्तिकेन । तेनात्यर्थं बर्हिणा दृष्टमात्रं तत् तद् दूराच् चिच्छिदे पाशजालम्
atha sa rājā śākunikān āhūyāvocat | asti suvarṇāvabhāso nāma himavati mayūrādhipatis taṃ bhavantaḥ śīghram ānayantu | na ced āneṣyatha tataḥ sarvān eva bhavatas tīkṣṇena daṇḍenāntakasakāśaṃ praheṣyāmīti | te ca maraṇabhītās tatheti pratiśrutya kaṃcin nipuṇataraṃ śākunikam abhyarthya visarjayāmāsuḥ | sa ca śākunikaḥ krameṇa himācalam āgamya vijñāya tasya mayūrādhipater gocarabhūmiṃ viracayya pāśān ekānte 'vatasthe | prāleyādres tuṅgasānor upaghne nyastaṃ yad yat tena śākuntikena / tenātyarthaṃ barhiṇā dṛṣṭamātraṃ tat tad dūrāc cicchide pāśajālam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.