ततः प्रमुदितमनाः स राजा तं मयूरराजं राजार्हे रदनपादे समुपवेश्यासने पश्चाद् आसनम् अध्यतिष्ठत् । अथ बोधिसत्त्वो मधुरगम्भीरेण स्वरेण तं राजानम् इत्य् आबभाषे । जित्वेन्द्रियाणि बलवन्ति बलेन बुद्धेर् युञ्जन् मुहुः प्रणयिनां प्रणयं फलेन । एतां समुद्रवसनां व्यसनान्य् अपास्य भुपाल पालय चिरं पृथिवीं नयेन
tataḥ pramuditamanāḥ sa rājā taṃ mayūrarājaṃ rājārhe radanapāde samupaveśyāsane paścād āsanam adhyatiṣṭhat | atha bodhisattvo madhuragambhīreṇa svareṇa taṃ rājānam ity ābabhāṣe | jitvendriyāṇi balavanti balena buddher yuñjan muhuḥ praṇayināṃ praṇayaṃ phalena / etāṃ samudravasanāṃ vyasanāny apāsya bhupāla pālaya ciraṃ pṛthivīṃ nayena
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.