अथानुपमा तस्य भगिनीति वचनम् उपश्रुत्य परां व्रीडाम् उपगता तां च बोधिसत्त्वधर्मदेशनाम् अवधार्य संविग्नमतिर् इदम् उवाच । मया खलु मन्दभाग्यया नरकगामिन्या कामरागवशगयास्मै मयूराकृतये महर्षये विषसंपृक्तम् अन्नम् उदकं च विश्राणितं तत् कथम् इदानीं कर्तव्यम् इति । तां च विप्रतिसारवतीम् आलोक्य बोधिसत्त्वो धीरयामास ॥ मैत्रीमन्त्रेण मे नित्यं शरीरम् अभिमन्त्रितम् । नैव हालाहलेनापि विषेनायाति विक्रियाम्
athānupamā tasya bhaginīti vacanam upaśrutya parāṃ vrīḍām upagatā tāṃ ca bodhisattvadharmadeśanām avadhārya saṃvignamatir idam uvāca | mayā khalu mandabhāgyayā narakagāminyā kāmarāgavaśagayāsmai mayūrākṛtaye maharṣaye viṣasaṃpṛktam annam udakaṃ ca viśrāṇitaṃ tat katham idānīṃ kartavyam iti | tāṃ ca vipratisāravatīm ālokya bodhisattvo dhīrayāmāsa || maitrīmantreṇa me nityaṃ śarīram abhimantritam / naiva hālāhalenāpi viṣenāyāti vikriyām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.