अथ स राजा नियतम् अनया देव्या जातिस्मरया जात्यन्तरे श्रुतो दृष्टो वा विन्ध्यवनवासी गन्धहस्तीति निश्चयम् उपेत्य व्याधम् आहूयावोचत् ।अस्ति विन्ध्याचले षड्दन्तो गन्धहस्ती । यदि तस्य दन्तान् आनेष्यसि ततो ऽहं भवन्तं महतार्थेन योजयिष्यामीति । व्याध उवाच । यथा शक्ष्यामि तथा करिष्यामीति । देव्य् उवाच । अहम् उपायं जानामि यथासौ गन्धहस्ती विश्रम्भम् आयातीति । दृष्ट्वा प्रव्रजितं शान्तं काषायाम्बरधारिणम् । सुशिष्य इव मेधावी प्रणम्यार्चयति द्विपः
atha sa rājā niyatam anayā devyā jātismarayā jātyantare śruto dṛṣṭo vā vindhyavanavāsī gandhahastīti niścayam upetya vyādham āhūyāvocat |asti vindhyācale ṣaḍdanto gandhahastī | yadi tasya dantān āneṣyasi tato 'haṃ bhavantaṃ mahatārthena yojayiṣyāmīti | vyādha uvāca | yathā śakṣyāmi tathā kariṣyāmīti | devy uvāca | aham upāyaṃ jānāmi yathāsau gandhahastī viśrambham āyātīti | dṛṣṭvā pravrajitaṃ śāntaṃ kāṣāyāmbaradhāriṇam / suśiṣya iva medhāvī praṇamyārcayati dvipaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.