अथ सुभद्रायै प्रथमम् आगतायै तत् कनकमयम् अम्भोरुहं स गजपतिः प्रायच्छत् । सापि च तद् आघ्राय सबहुमानं शिरसि निवेशयामास । पश्चाच् च भद्रा समुपगम्य तत् सुभद्रायाः कुम्भमध्यावस्थितम् अरविन्दम् आलोक्य नियतम् इदम् अम्भोरुहम् अस्यै सपत्न्यै माम् अवमन्यानेन यूथपतिना दत्तम् इति विचिन्त्य पराम् ईर्ष्याम् आगम्य तं द्विरदपतिम् अपहायान्यत्र विजहार । सा यत्र दृष्टम् अहनि द्विरदेन तेन दत्तं सुगन्धि विकचं कमलं सपत्न्यै । तत्रेर्ष्यया परिगता न तृणं जघास नाम्भः पपौ ग्लपितमूर्तिर् उदन्ययापि
atha subhadrāyai prathamam āgatāyai tat kanakamayam ambhoruhaṃ sa gajapatiḥ prāyacchat | sāpi ca tad āghrāya sabahumānaṃ śirasi niveśayāmāsa | paścāc ca bhadrā samupagamya tat subhadrāyāḥ kumbhamadhyāvasthitam aravindam ālokya niyatam idam ambhoruham asyai sapatnyai mām avamanyānena yūthapatinā dattam iti vicintya parām īrṣyām āgamya taṃ dviradapatim apahāyānyatra vijahāra | sā yatra dṛṣṭam ahani dviradena tena dattaṃ sugandhi vikacaṃ kamalaṃ sapatnyai / tatrerṣyayā parigatā na tṛṇaṃ jaghāsa nāmbhaḥ papau glapitamūrtir udanyayāpi
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.