तदा च तस्मिन् देशे निर्व्यापारकृषीवलजनम् अनुदकतया धवलजलदशकलशबलदिक्कान्तम् उपरतगोकडेवरावस्थितवायसगणम् अत्याकुलदरिद्रवर्गम् अपर्याप्तभैक्षोपहारं महद् दुर्भिक्षम् आसीत् । ततः स जनकाय उपेत्य सुप्रियम् उवाच । धान्यम् एव तावद् अयं मणिवरः प्रवर्षत्व् इति । तथास्त्व् इति चोक्तं बोधिसत्त्वेन विचिन्त्य विलोकितश् चासौ महामणिः । क्वचित् तरुपलाशेषु स्खलता व्योमपातिना । धान्येन महता भूमिर् बभूव च निरन्तरा
tadā ca tasmin deśe nirvyāpārakṛṣīvalajanam anudakatayā dhavalajaladaśakalaśabaladikkāntam uparatagokaḍevarāvasthitavāyasagaṇam atyākuladaridravargam aparyāptabhaikṣopahāraṃ mahad durbhikṣam āsīt | tataḥ sa janakāya upetya supriyam uvāca | dhānyam eva tāvad ayaṃ maṇivaraḥ pravarṣatv iti | tathāstv iti coktaṃ bodhisattvena vicintya vilokitaś cāsau mahāmaṇiḥ | kvacit tarupalāśeṣu skhalatā vyomapātinā / dhānyena mahatā bhūmir babhūva ca nirantarā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.