अथ स राजा खण्डधारम् उवाच । भवेत् पुनः कश्चिद् उपायो येनाहं राज्यपरिभ्रंशं न प्राप्नुयाम् अकालमरणं वेति । खण्डधार उवाच । तेन खलु देवः श्रोतुम् अर्हत्य् उपायम् इति । सह चन्द्रेण कुमारेण सर्वकुमारा यज्ञकर्मण्य् आलब्धव्या अन्ये च चतुष्पदाः प्राणिनः । तल्लोहितस्य शुकतुण्डविलोहितस्य पूर्णां वितानभुवि पुष्करिणीं विशालाम् । भूपाल यद्य् अवतरिष्यसि तन् न राज्याद् भ्रंशं गमिष्यसि परेतपतेर् वशं वा
atha sa rājā khaṇḍadhāram uvāca | bhavet punaḥ kaścid upāyo yenāhaṃ rājyaparibhraṃśaṃ na prāpnuyām akālamaraṇaṃ veti | khaṇḍadhāra uvāca | tena khalu devaḥ śrotum arhaty upāyam iti | saha candreṇa kumāreṇa sarvakumārā yajñakarmaṇy ālabdhavyā anye ca catuṣpadāḥ prāṇinaḥ | tallohitasya śukatuṇḍavilohitasya pūrṇāṃ vitānabhuvi puṣkariṇīṃ viśālām / bhūpāla yady avatariṣyasi tan na rājyād bhraṃśaṃ gamiṣyasi paretapater vaśaṃ vā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.