बोधिसत्त्वो ऽपि च किं नु निस्तीर्णाः सर्वे मृगाः स्युर् न वेति पश्चाद् आलोकयन्न् अपश्यद् एकम् अतीव भयचञ्चलाक्षम् अतिक्रान्तं यूथम् आलोकयन्तम् असामर्थ्याद् अनुत्सहमाणं क्रमं दातुं कतमया दिशा गच्छामीति दोलायमानहृदयं हरिणशावकम् आलोक्य च परमां करुणाम् आललम्बे । जहीहि शङ्कां न हि बोधिसत्त्वो भवन्तम् उत्स्रक्ष्यति बालम् एकम् । द्विरेफशब्दैर् इति पुष्पवन्त आश्वासयामासुर् इव द्रुमास् तम्
bodhisattvo 'pi ca kiṃ nu nistīrṇāḥ sarve mṛgāḥ syur na veti paścād ālokayann apaśyad ekam atīva bhayacañcalākṣam atikrāntaṃ yūtham ālokayantam asāmarthyād anutsahamāṇaṃ kramaṃ dātuṃ katamayā diśā gacchāmīti dolāyamānahṛdayaṃ hariṇaśāvakam ālokya ca paramāṃ karuṇām ālalambe | jahīhi śaṅkāṃ na hi bodhisattvo bhavantam utsrakṣyati bālam ekam / dvirephaśabdair iti puṣpavanta āśvāsayāmāsur iva drumās tam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.