अथ कदाचित् प्रियमृगयस्य तन् मृगयूथं व्याधसकाशात् कस्यचिद् अवनिपतेः श्रुतिपथम् आजगाम । स च राजा गृहीतधन्वा तुरगवराधिरोही सैन्यपरिवृतस् तद् वनम् आगम्य दूरात् तं मृगयूथम् आलोकयामास । विहाय रोमन्थनम् उन्मुखस्थिरः स कृष्णसारः शरपातशङ्कितान् । मृगान् निनीषुं शरगोचरं नृपं विलोकयामास चमूपुरःसरम्
atha kadācit priyamṛgayasya tan mṛgayūthaṃ vyādhasakāśāt kasyacid avanipateḥ śrutipatham ājagāma | sa ca rājā gṛhītadhanvā turagavarādhirohī sainyaparivṛtas tad vanam āgamya dūrāt taṃ mṛgayūtham ālokayāmāsa | vihāya romanthanam unmukhasthiraḥ sa kṛṣṇasāraḥ śarapātaśaṅkitān / mṛgān ninīṣuṃ śaragocaraṃ nṛpaṃ vilokayāmāsa camūpuraḥsaram
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.