अथ सा देवता तं भिक्षुम् इदम् अवोचत् । अलम् अलम् अतिविषादेन । यावन् न निर्वाणम् उपगच्छति स भगवांस् तावद् एव भवन्तं मन्त्रप्रभावाद् आकाशेन नेष्यामीति । अनुकम्पितः स्याम् अहं भवत्येत्य् उक्तवति तत्र तथागतभागिनेये सा देवता तस्माद् अशोकान् मन्त्रपरिजप्तानि कुसुमान्य् आदाय ममैनम् अशोककुसुमाञ्जलिम् ईक्षमाणो नभसा गच्छन्तीम् माम् अनुगच्छेत्य् उवाच । अथान्वगात् तां नभसा स देवताम् अशोकपुष्पाञ्जलिबद्धलोचनः । क्षणेन चागम्य तथागतान्तिकं जगाद बाष्पं विसृजन् मुहुर् मुहुः
atha sā devatā taṃ bhikṣum idam avocat | alam alam ativiṣādena | yāvan na nirvāṇam upagacchati sa bhagavāṃs tāvad eva bhavantaṃ mantraprabhāvād ākāśena neṣyāmīti | anukampitaḥ syām ahaṃ bhavatyety uktavati tatra tathāgatabhāgineye sā devatā tasmād aśokān mantraparijaptāni kusumāny ādāya mamainam aśokakusumāñjalim īkṣamāṇo nabhasā gacchantīm mām anugacchety uvāca | athānvagāt tāṃ nabhasā sa devatām aśokapuṣpāñjalibaddhalocanaḥ / kṣaṇena cāgamya tathāgatāntikaṃ jagāda bāṣpaṃ visṛjan muhur muhuḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.