HJm 22.71
अथ स भिक्षुर् अभ्यधात् । अलम् अलं देवते विषादेन न क्वचिद् इयम् अनित्यता न प्रहरति यत्रेदृशस्यापि भगवतो वज्रगुरुसारस्याभाव इति । अथ सा देवता कथंचिद् आत्मानं धीरयित्वा प्रणिधिम् इति चकार । माम् आगम्य यथानेन भिक्षुणासादितं फलम् । तथा शाक्यमुनेः शिष्यः पश्चिमः स्याम् अहं तदा
atha sa bhikṣur abhyadhāt | alam alaṃ devate viṣādena na kvacid iyam anityatā na praharati yatredṛśasyāpi bhagavato vajragurusārasyābhāva iti | atha sā devatā kathaṃcid ātmānaṃ dhīrayitvā praṇidhim iti cakāra | mām āgamya yathānena bhikṣuṇāsāditaṃ phalam / tathā śākyamuneḥ śiṣyaḥ paścimaḥ syām ahaṃ tadā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.