अथ बोधिसत्त्वो नियतम् अत्र मम जटाभारे विरचिततृणकाष्ठशकलालया प्रसूतेयं कपोती । यदि चाहम् उत्थाय समिधां कन्दमूलफलानां चाहरणाय गमिष्यामि ततो नियतम् एषा तपस्विनी स्थानम् इदम् आगम्य ॥ अनीक्षमाणाद्य कपोतपोतकान् इमान् प्रकाशीकृतताम्रतालुकान् । निलीय वृक्षेषु शुचा मुहुर् मुहुर् नभः समुत्पत्य परिभ्रमिष्यति
atha bodhisattvo niyatam atra mama jaṭābhāre viracitatṛṇakāṣṭhaśakalālayā prasūteyaṃ kapotī | yadi cāham utthāya samidhāṃ kandamūlaphalānāṃ cāharaṇāya gamiṣyāmi tato niyatam eṣā tapasvinī sthānam idam āgamya || anīkṣamāṇādya kapotapotakān imān prakāśīkṛtatāmratālukān / nilīya vṛkṣeṣu śucā muhur muhur nabhaḥ samutpatya paribhramiṣyati
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.