इति स चिन्तयित्वा महात्मा परित्यज्य गृहवासं स्तिमितसलिलवाहिन्या कुसुमिततटतरुशोभितया शास्त्राभ्यासनिर्मलयेव प्रज्ञया निम्नगयालङ्कृतभूधरैकदेशे विस्रब्धहरिणगणदशनदष्टशाद्वलरमणीये नलिनीवननिलीनकलहंसकादम्बचक्रवाकोपशोभिते योगिमनोऽनुकूले क्व चिद् अतिमहति वनान्तरे कृष्णाजिनशबलीकृतवक्षःस्थलः स्थानविशेषलाभपरितुष्टयेव ब्राह्म्या श्रियालिङ्गितमूर्तिर् मूर्तिमान् इव संतोषः कं चिद् विटपिनम् आश्रित्य योगाबद्धमनास् तपश् चरितुम् आरेभे ॥ ध्यानैकतानमनसा विजितेन्द्रियेण संतोषलाभसुखिना करुणान्वितेन । यस् तेन संश्रित उदारधिया द्विजेन मेने मुदेव स तरुस् तरुतां कृतार्थाम्
iti sa cintayitvā mahātmā parityajya gṛhavāsaṃ stimitasalilavāhinyā kusumitataṭataruśobhitayā śāstrābhyāsanirmalayeva prajñayā nimnagayālaṅkṛtabhūdharaikadeśe visrabdhahariṇagaṇadaśanadaṣṭaśādvalaramaṇīye nalinīvananilīnakalahaṃsakādambacakravākopaśobhite yogimano'nukūle kva cid atimahati vanāntare kṛṣṇājinaśabalīkṛtavakṣaḥsthalaḥ sthānaviśeṣalābhaparituṣṭayeva brāhmyā śriyāliṅgitamūrtir mūrtimān iva saṃtoṣaḥ kaṃ cid viṭapinam āśritya yogābaddhamanās tapaś caritum ārebhe || dhyānaikatānamanasā vijitendriyeṇa saṃtoṣalābhasukhinā karuṇānvitena / yas tena saṃśrita udāradhiyā dvijena mene mudeva sa tarus tarutāṃ kṛtārthām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.