अथ धर्मकामं सुहृदो ज्ञातयश् च विषादाश्रुपूर्णनयनाः सगद्गदम् एवम् ऊचुः । किम् इदम् इति सुभाषितरसेनानपेक्षितक्कार्यो दुष्प्रापम् इदम् अमलकुलोत्पन्नम् उडुपतिकिरणविशुद्धयशोऽधिष्ठानं मानुष्यम् अवमन्य ज्ञातिजनं चात्यन्तदुःखभागिनं कृत्वात्मानं परित्यक्तुम् इच्छसि । ननु विनिवर्त्यताम् इयममार्गयायिनी बुद्धिः । पश्यतु भवान् । ये नाम वल्लभतरास् सततं जनस्य पुत्राद् अपीष्टफलदाद् दयिताज् जनाच् च । क्रीणासि तैर् असुभिर् आत्मसुखानपेक्षी कस्मात् सुभाषितम् अतीव सुभाषितज्ञः
atha dharmakāmaṃ suhṛdo jñātayaś ca viṣādāśrupūrṇanayanāḥ sagadgadam evam ūcuḥ | kim idam iti subhāṣitarasenānapekṣitakkāryo duṣprāpam idam amalakulotpannam uḍupatikiraṇaviśuddhayaśo'dhiṣṭhānaṃ mānuṣyam avamanya jñātijanaṃ cātyantaduḥkhabhāginaṃ kṛtvātmānaṃ parityaktum icchasi | nanu vinivartyatām iyamamārgayāyinī buddhiḥ | paśyatu bhavān | ye nāma vallabhatarās satataṃ janasya putrād apīṣṭaphaladād dayitāj janāc ca / krīṇāsi tair asubhir ātmasukhānapekṣī kasmāt subhāṣitam atīva subhāṣitajñaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.