इति विचिन्त्य स महात्मा गृध्रसमीपम् आगम्योवाच । भो शकुनिवर मम हस्ते पितृभ्याम् एतौ शावकौ निक्षिप्तौ तन् न युक्तं भवतो विवृतदशनदीनमुखकौ विरसस्वरौ विपादयितुम् एनाव् इति । नूनं तवाप्य् अपत्यानि भूतपूर्वाणि सन्ति वा । यादृशो भवतस् तेषु स्नेहो ऽन्यस्यापि तादृशः
iti vicintya sa mahātmā gṛdhrasamīpam āgamyovāca | bho śakunivara mama haste pitṛbhyām etau śāvakau nikṣiptau tan na yuktaṃ bhavato vivṛtadaśanadīnamukhakau virasasvarau vipādayitum enāv iti | nūnaṃ tavāpy apatyāni bhūtapūrvāṇi santi vā / yādṛśo bhavatas teṣu sneho 'nyasyāpi tādṛśaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.