अथ स राजा नृत्तगीतकुशलाः प्रकाशाङ्गना बोधिसत्त्वहृदयापकर्षणाय तद् उपवनम् प्राहिणोत् । ताश् च कुमारम् अभिगम्य मदजनितप्रागल्भ्यास् तां तां चेष्टाम् आविश्चक्रुः । अथ काचिद् एनम् उक्तवती पश्य कुमार । वान्त्य् एते मलयानिलाः सुरभयः पुष्पद्रुमाकम्पिनश् चूतस्य भ्रमरः प्रदक्षिणयति प्रोद्भेदिनीं मञ्जरीम् । चापारोपणदीर्घसूत्रकम् इमं स्वस्थं त्वया स्थीयते शङ्के चोदयतीति पुष्पधनुषं तारध्वनिः कोकिलः
atha sa rājā nṛttagītakuśalāḥ prakāśāṅganā bodhisattvahṛdayāpakarṣaṇāya tad upavanam prāhiṇot | tāś ca kumāram abhigamya madajanitaprāgalbhyās tāṃ tāṃ ceṣṭām āviścakruḥ | atha kācid enam uktavatī paśya kumāra | vānty ete malayānilāḥ surabhayaḥ puṣpadrumākampinaś cūtasya bhramaraḥ pradakṣiṇayati prodbhedinīṃ mañjarīm / cāpāropaṇadīrghasūtrakam imaṃ svasthaṃ tvayā sthīyate śaṅke codayatīti puṣpadhanuṣaṃ tāradhvaniḥ kokilaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.