ततः सैन्यभग्नाद् विषादवति कुसुमकेतौ भगवांश् चतुर्थध्यानाद् व्युत्थायेदम् अचिन्तयत् । आत्मनश् चेत् सुखाद् दुःखात् पुण्यं पापं प्रसूयते । कथं न भद्रता नित्यं धर्माभावे च देहिनाम्
tataḥ sainyabhagnād viṣādavati kusumaketau bhagavāṃś caturthadhyānād vyutthāyedam acintayat | ātmanaś cet sukhād duḥkhāt puṇyaṃ pāpaṃ prasūyate / kathaṃ na bhadratā nityaṃ dharmābhāve ca dehinām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.