ततस् तास् तथागतं प्रार्थयित्वा लब्धपौराणाधिकसुन्दरदेहाः स्वभवनं ययुः । अथ दुर्दिने संजाते मुचिलिन्दनागराजः स्वभवनान् निष्क्रम्य भगवतः काये शीतार्तं मा भूद् इति सप्तभिः फणैर् आच्छाद्य दुर्दिने व्यतिक्रान्ते तथागतं प्रणम्य स्वभवनं जगाम । ततश् चरकपरिव्राजकवृद्धश्रावकगौतमनिर्ग्रन्थाजीविकादयस् तं तथागतं न्यग्रोधमूलस्थं प्रणिपत्योचुः । अपि भगवता गौतमेनैतत् सप्ताहदुर्दिनं सम्यक् सुखेन व्यतिनामितम् इति । भगवान् आह । सुखं विवेकतुष्टस्य सदा शान्तौ स्थितस्य च । सुखं विरागतो लोके पापानां समतिक्रमात्
tatas tās tathāgataṃ prārthayitvā labdhapaurāṇādhikasundaradehāḥ svabhavanaṃ yayuḥ | atha durdine saṃjāte mucilindanāgarājaḥ svabhavanān niṣkramya bhagavataḥ kāye śītārtaṃ mā bhūd iti saptabhiḥ phaṇair ācchādya durdine vyatikrānte tathāgataṃ praṇamya svabhavanaṃ jagāma | tataś carakaparivrājakavṛddhaśrāvakagautamanirgranthājīvikādayas taṃ tathāgataṃ nyagrodhamūlasthaṃ praṇipatyocuḥ | api bhagavatā gautamenaitat saptāhadurdinaṃ samyak sukhena vyatināmitam iti | bhagavān āha | sukhaṃ vivekatuṣṭasya sadā śāntau sthitasya ca / sukhaṃ virāgato loke pāpānāṃ samatikramāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.