अथ स राजाभ्युत्थाय तं महर्षिं विदितबोधिसत्त्वजन्मानं प्रविशन्तम् अभिगम्याभिवाद्यार्घप्रदानादिना च सत्कारेण सत्कृत्य कृतासनपरिग्रहं चैनं कुशलं पृष्ट्वा धात्र्यङ्कगतं बोधिसत्त्वं दर्शयन्न् उवाच । भगवन् दृश्यतां तावद् अयं मे तनयः किं दीर्घायुः स्याद् इति । अथासितो बोधिसत्त्वम् आलोक्य चैवम् अचिन्तयत् । यथायं लक्षणैः स्पष्टैर् भूषणैर् इव भूषितः । जगद्दुःखापनोदाय तथा बुद्धो भविष्यति
atha sa rājābhyutthāya taṃ maharṣiṃ viditabodhisattvajanmānaṃ praviśantam abhigamyābhivādyārghapradānādinā ca satkāreṇa satkṛtya kṛtāsanaparigrahaṃ cainaṃ kuśalaṃ pṛṣṭvā dhātryaṅkagataṃ bodhisattvaṃ darśayann uvāca | bhagavan dṛśyatāṃ tāvad ayaṃ me tanayaḥ kiṃ dīrghāyuḥ syād iti | athāsito bodhisattvam ālokya caivam acintayat | yathāyaṃ lakṣaṇaiḥ spaṣṭair bhūṣaṇair iva bhūṣitaḥ / jagadduḥkhāpanodāya tathā buddho bhaviṣyati
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.