ब्राह्मण उवाच । किम् अनेन पुनरुक्तेन । अभिचारुके कर्मणि पृथिवीपतिशिरसा मम प्रयोजनम् । अथ चन्द्रप्रभो दिव्येन चक्षुषा तं शिरोयाचनकं बहिर् अवस्थितम् आलोक्य प्रियसुहृदम् इव प्रत्युद्गम्य तम् अमात्यमुख्यम् अभिहितवान् । अलम् अलम् अर्थिनः प्रणयम् उपहत्य । संसारसागरोत्तरणाय सेतुभूताः खलु बोधिसत्त्वानाम् अर्थिनः । उत्तितीर्षोर् उदन्वन्तं दूरपारं दुरुत्तरम् । यो भिनत्ति प्लवं बद्धं कथं स सुहृद् उच्यताम्
brāhmaṇa uvāca | kim anena punaruktena | abhicāruke karmaṇi pṛthivīpatiśirasā mama prayojanam | atha candraprabho divyena cakṣuṣā taṃ śiroyācanakaṃ bahir avasthitam ālokya priyasuhṛdam iva pratyudgamya tam amātyamukhyam abhihitavān | alam alam arthinaḥ praṇayam upahatya | saṃsārasāgarottaraṇāya setubhūtāḥ khalu bodhisattvānām arthinaḥ | uttitīrṣor udanvantaṃ dūrapāraṃ duruttaram / yo bhinatti plavaṃ baddhaṃ kathaṃ sa suhṛd ucyatām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.