HJm 5.27
अथ स राजा ताः प्रमदवनदेवताः सानुनयम् इति वारयामास । न खलु मम भवतीभिर् अनुत्तरां संयक्संबोधिं जिगमिषोर् महान् अन्तरायः करणीयः । अनुमोदनया हि पुण्याप्तिर् भवत्य् अतो ऽन्यथा कुशलपक्षहानिर् एव । अर्थिभ्यो याचमानेभ्यो दत्तानां शिरसां मया । अमुना शिरसाद्येदं सहस्रं परिपूर्यते
atha sa rājā tāḥ pramadavanadevatāḥ sānunayam iti vārayāmāsa | na khalu mama bhavatībhir anuttarāṃ saṃyaksaṃbodhiṃ jigamiṣor mahān antarāyaḥ karaṇīyaḥ | anumodanayā hi puṇyāptir bhavaty ato 'nyathā kuśalapakṣahānir eva | arthibhyo yācamānebhyo dattānāṃ śirasāṃ mayā / amunā śirasādyedaṃ sahasraṃ paripūryate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.