अथ रूप्यावती क्वचिद् अवचरके प्रसूतिवशाद् अधिकतरप्रज्वलितक्षुदग्निसंतापितशरीरां निम्नतरकपोलनयनकुक्षिरन्ध्राम् अभिव्यक्तपर्शुकापङ्क्तिम् अतिमलिनजर्जरवसनसंवृताङ्गीम् आत्मस्नेहगौरवाद् अपेततनयस्नेहां तद् एवापत्यं जिघांसन्तीं कांचित् सैरन्ध्रीम् अपश्यत् । आलोक्य च ताम् उक्तवती । भगिनि किम् इदम् अतिनृशंसं कर्म कर्तुकामासीति । सा योषिद् एवम् अचिन्तयत् । इयं खलु रूप्यावती दानशीला करुणावती च । ततो यद्य् अहम् अस्याः कथयेयम् इमं वृत्तान्तं नियतम् एषा मम क्षुत्प्रतीकारं कुर्याद् इति विचिन्त्योवाच । भगिनि बाढम् अस्मि प्रसवाभिवृद्धेन क्षुदग्निना परिगतशरीरा । तद् इच्छामि पुत्रकम् इमं भक्षयितुम् इति । सुतम् अप्य् औरसं नाम द्विषन्तम् इव पश्यताम् । आत्मस्नेहो हि सत्त्वानां धर्माधर्मौ न पश्यति
atha rūpyāvatī kvacid avacarake prasūtivaśād adhikataraprajvalitakṣudagnisaṃtāpitaśarīrāṃ nimnatarakapolanayanakukṣirandhrām abhivyaktaparśukāpaṅktim atimalinajarjaravasanasaṃvṛtāṅgīm ātmasnehagauravād apetatanayasnehāṃ tad evāpatyaṃ jighāṃsantīṃ kāṃcit sairandhrīm apaśyat | ālokya ca tām uktavatī | bhagini kim idam atinṛśaṃsaṃ karma kartukāmāsīti | sā yoṣid evam acintayat | iyaṃ khalu rūpyāvatī dānaśīlā karuṇāvatī ca | tato yady aham asyāḥ kathayeyam imaṃ vṛttāntaṃ niyatam eṣā mama kṣutpratīkāraṃ kuryād iti vicintyovāca | bhagini bāḍham asmi prasavābhivṛddhena kṣudagninā parigataśarīrā | tad icchāmi putrakam imaṃ bhakṣayitum iti | sutam apy aurasaṃ nāma dviṣantam iva paśyatām / ātmasneho hi sattvānāṃ dharmādharmau na paśyati
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.