ततः सा योषित् पुनर् उवाच । भगिनि गम्यतां नाहं तव पुरस्ताद् इमं बालकं प्रमापयितुं शक्नोमि । अथ रूप्यावती ताम् अवोचत् । आनीयतां तावद् यदि ते किंचिद् अत्र शस्त्रम् अस्ति । सा च रूप्यावत्याः शस्त्रम् अर्पयामास । छित्त्वा ततः स्तनयुगं निशितेन तेन शस्त्रेण हेमकलशाकृति वान्तरक्तम् । तस्यै ददौ युवतये क्षुदुपप्लुतायै रूप्यावती स्वतनुदुःखम् अचिन्तयन्ती
tataḥ sā yoṣit punar uvāca | bhagini gamyatāṃ nāhaṃ tava purastād imaṃ bālakaṃ pramāpayituṃ śaknomi | atha rūpyāvatī tām avocat | ānīyatāṃ tāvad yadi te kiṃcid atra śastram asti | sā ca rūpyāvatyāḥ śastram arpayāmāsa | chittvā tataḥ stanayugaṃ niśitena tena śastreṇa hemakalaśākṛti vāntaraktam / tasyai dadau yuvataye kṣudupaplutāyai rūpyāvatī svatanuduḥkham acintayantī
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.