क्रमेण चोपगम्य श्मशानैकदेशे गृध्रैर् अवलुप्यमानमांसं बोधिसत्त्वं कथम् अपि प्रत्यभिज्ञाय स जनः श्रेष्ठिने निवेदयाम् आस । कष्टम् अयम् असौ महात्मा पञ्चत्वम् उपगतो यथा तर्क्यते तथा नियतम् अनेनात्मा तिर्यग्भ्यो निवेदित इति । तच् च श्रुत्वा स श्रेष्ठी परशुनिकृत्त इव पादपो निपपात । चिरेण च प्रतिलब्धसंज्ञ इति विलापपरो बभूव । विलोक्य गृध्रैर् इमम् इत्थम् आत्मजं विलुप्यमानं शिथिलास्थिबन्धनम् । अहो विधेर् दुश्चरितेन भूयसा तथापि च प्राणिमि कर्कशाशयः
krameṇa copagamya śmaśānaikadeśe gṛdhrair avalupyamānamāṃsaṃ bodhisattvaṃ katham api pratyabhijñāya sa janaḥ śreṣṭhine nivedayām āsa | kaṣṭam ayam asau mahātmā pañcatvam upagato yathā tarkyate tathā niyatam anenātmā tiryagbhyo nivedita iti | tac ca śrutvā sa śreṣṭhī paraśunikṛtta iva pādapo nipapāta | cireṇa ca pratilabdhasaṃjña iti vilāpaparo babhūva | vilokya gṛdhrair imam ittham ātmajaṃ vilupyamānaṃ śithilāsthibandhanam / aho vidher duścaritena bhūyasā tathāpi ca prāṇimi karkaśāśayaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.