श्री-प्रह्लादेनापि सप्तम-स्कन्धे [भ्प् ७।९।२४] -- तस्माद् अमूस् तनु-भृताम् अहम् आशिषो æज्ञ आयुः श्रियं विभवम् ऐन्द्रियम् आविरिञ्च्यात् । नेच्छामि ते विलुलितान् उरुविक्रमेण कालात्मनोपनय मां निज-भृत्य-पार्श्वम् ॥ ह्भ्व् १०।२९३ ॥ इति । अथासत्-सङ्ग-दोषाः । श्री-कात्यायन-वाक्ये -- वरं हुत-वह-ज्वाला-पञ्जरान्तर्-व्यवस्थितिः । न शौरि-चिन्ता-विमुख-जन-संवास-वैशसम्
śrī-prahlādenāpi saptama-skandhe [BhP 7.9.24] -- tasmād amūs tanu-bhṛtām aham āśiṣo æjña āyuḥ śriyaṃ vibhavam aindriyam āviriñcyāt | necchāmi te vilulitān uruvikrameṇa kālātmanopanaya māṃ nija-bhṛtya-pārśvam // Hbhv 10.293 // iti | athāsat-saṅga-doṣāḥ | śrī-kātyāyana-vākye -- varaṃ huta-vaha-jvālā-pañjarāntar-vyavasthitiḥ | na śauri-cintā-vimukha-jana-saṃvāsa-vaiśasam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.