कृष्णम् अपश्यन् पीत-दुकूलम् । बिभ्रतम् अर्चिततमम् अर्चिर् नव-घन-चपलारुचि-मूलम् ॥ध्रुवम्॥अ॥ शिरसि शिखण्डावलिम् उरसि स्रजम् अपि दधतं गिरि-धातुम् । इन्द्रधनुर् युग-मध्य-मधुरतर-सन्ध्यां धुर्वम् अतियातुम् ॥ब्॥ उदयद्-अरुण-दर-किरणं तम इव विरचित-चिरतर-शोभम् । नव-किसलय-दल-वलितं कच-कुलम् अनु कलिताखिल-लोभम् ॥च्॥ भालोपरि-मिलद्-अलक-ततिं श्रुति-कुमुदम् उदञ्चि कपोलम् । स्मित-मुखम् उपमित-लक्षण-तारा-युग-धर-शशदर-गोलम् ॥द्॥ कृत-नट-वेष-विशेष-विलक्षण-लक्षण-क्षणम् उपचित-रूपम् । कर्तुम् इवामृत-वृष्टिम् उदितम् इह कञ्चन जलधर-भूपम् ॥ए॥ चित्रं तत्र च मित्र-स्कन्धार्पित-बन्धावर-हस्तम् । निर्मल-कमल-विधूनन-दक्षिण-दक्षिण-कर-रुचि-शस्तम् ॥फ़्॥ज्ग्च् १,२२।२१॥ इति । श्रुत्वा शश्वत् स्फुटम् अहह यं द्रष्टुम् आशा निबद्धा स द्राग् ऐक्षि स्वयम् इति गतस् तत्-कृतस् ताप-वर्गः । यः कश्चिद् वा व्यवहिततया तस्य लेशस् तु शिष्टः सोऽ प्य् आवेशान् मिलन-तुलितात् तासु न स्फूर्तिम् आप
kṛṣṇam apaśyan pīta-dukūlam | bibhratam arcitatamam arcir nava-ghana-capalāruci-mūlam ||dhruvam||a|| śirasi śikhaṇḍāvalim urasi srajam api dadhataṃ giri-dhātum | indradhanur yuga-madhya-madhuratara-sandhyāṃ dhurvam atiyātum ||b|| udayad-aruṇa-dara-kiraṇaṃ tama iva viracita-ciratara-śobham | nava-kisalaya-dala-valitaṃ kaca-kulam anu kalitākhila-lobham ||c|| bhālopari-milad-alaka-tatiṃ śruti-kumudam udañci kapolam | smita-mukham upamita-lakṣaṇa-tārā-yuga-dhara-śaśadara-golam ||d|| kṛta-naṭa-veṣa-viśeṣa-vilakṣaṇa-lakṣaṇa-kṣaṇam upacita-rūpam | kartum ivāmṛta-vṛṣṭim uditam iha kañcana jaladhara-bhūpam ||e|| citraṃ tatra ca mitra-skandhārpita-bandhāvara-hastam | nirmala-kamala-vidhūnana-dakṣiṇa-dakṣiṇa-kara-ruci-śastam ||f||JGc 1,22.21|| iti | śrutvā śaśvat sphuṭam ahaha yaṃ draṣṭum āśā nibaddhā sa drāg aikṣi svayam iti gatas tat-kṛtas tāpa-vargaḥ | yaḥ kaścid vā vyavahitatayā tasya leśas tu śiṣṭaḥ so' py āveśān milana-tulitāt tāsu na sphūrtim āpa
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.