किं भोक्तव्यं क्वासितव्यं स्वपनीयं क्व वामुना । इति मात्रादि-धी-यात्रा नात्रायास्यति तृप्तताम् ॥९८॥ सखायन्ते सुखाधीना विस्मरिष्यन्ति सर्वकम् । स्मरिष्यन्ति तु तां त्वत्-कां पुनः संश्लेष-नव्यताम् ॥ज्ग्च् १,३३।९९॥दासाश् च तव दाशार्ह पुनर् आशां स्व-मूर्तिषु । धास्यन्ति सेवा-सुधया विधास्यन्ति यद् आप्लवम् ॥ज्ग्च् १,३३।१००॥गावः प्राग्वद् भवत्-स्फूर्ति-प्रभाव-स्थित-तद्-दशाः । तद्वद् एव सदैवामूर् धास्यन्ति प्रमदं त्वयि ॥ज्ग्च् १,३३।१०१॥शिशवः पशवश् चैव वयांसि च पयांसि च । येऽ न्ये हृद्या जना हृद्यास् तव तेषां तु का कथा
kiṃ bhoktavyaṃ kvāsitavyaṃ svapanīyaṃ kva vāmunā | iti mātrādi-dhī-yātrā nātrāyāsyati tṛptatām ||98|| sakhāyante sukhādhīnā vismariṣyanti sarvakam | smariṣyanti tu tāṃ tvat-kāṃ punaḥ saṃśleṣa-navyatām ||JGc 1,33.99||dāsāś ca tava dāśārha punar āśāṃ sva-mūrtiṣu | dhāsyanti sevā-sudhayā vidhāsyanti yad āplavam ||JGc 1,33.100||gāvaḥ prāgvad bhavat-sphūrti-prabhāva-sthita-tad-daśāḥ | tadvad eva sadaivāmūr dhāsyanti pramadaṃ tvayi ||JGc 1,33.101||śiśavaḥ paśavaś caiva vayāṃsi ca payāṃsi ca | ye' nye hṛdyā janā hṛdyās tava teṣāṃ tu kā kathā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.