प्रेमा वशयति सर्वं खल्व् इति न मृषा प्रसिद्धिर् उद्भाति । कृष्ण त्वम् अपि स यस्मान् न भजसि पूर्वापरानुसन्धानम् ॥ज्ग्च् १,३३।२२॥तस्माद् विमन-सम-धियंस् त्वाम् अहम् आगच्छमाच्छन्नम् । तां स्मारयितुम् अवश्यं या सम्भविता भवल्-लीला ॥ज्ग्च् १,३३।२३॥लोकेऽ स्मिंस् तव भक्ता बहवः क्रमशश् च ते पाल्याः । तस्माद् अवश्यम् उदियुः पौर्वापर्येण ता लीलाः
premā vaśayati sarvaṃ khalv iti na mṛṣā prasiddhir udbhāti | kṛṣṇa tvam api sa yasmān na bhajasi pūrvāparānusandhānam ||JGc 1,33.22||tasmād vimana-sama-dhiyaṃs tvām aham āgacchamācchannam | tāṃ smārayitum avaśyaṃ yā sambhavitā bhaval-līlā ||JGc 1,33.23||loke' smiṃs tava bhaktā bahavaḥ kramaśaś ca te pālyāḥ | tasmād avaśyam udiyuḥ paurvāparyeṇa tā līlāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.