प्रसेने निःसेने निज-सहजनौ दिव्य-मणि-भाग्- गले सिंह-ध्वस्ते रचयद् अभिशस्तं हरिम् असौ । यदा सत्राजित्-तर्ह्य् अनुमृतयमाणो मणिम् अमुं स कन्यामृक्षेन्द्राद् अलभत स तस्माद् अपि पुनः
prasene niḥsene nija-sahajanau divya-maṇi-bhāg- gale siṃha-dhvaste racayad abhiśastaṃ harim asau | yadā satrājit-tarhy anumṛtayamāṇo maṇim amuṃ sa kanyāmṛkṣendrād alabhata sa tasmād api punaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.