शे इत्य् एतत् प्रगृह्य-सञ्ज्ञं भवति । किम्-इदं शे इति ? सुपाम् आदेशश् छन्दसि । न युष्मे वाजबन्धवः । अस्मे इन्द्रा-बृहस्पती । युष्मे इति । अस्मे इति । त्वे रायः । मे रायः । त्वे इति । मे इति । छान्दसम् एतद् एव-इकम् उदाहरणम् - अस्मे इन्द्रा-बृहस्पती इति । तत्र तथा पाठात् । इतरत् तु लौकिकम् अनुकरणम् - युश्मे इति, अस्मे इति, त्वे इति, मे इति ॥ निपात एक-अज्-अन्-आङ्
śe ity etat pragṛhya-sañjñaṃ bhavati / kim-idaṃ śe iti ? supām ādeśaś chandasi / na yuṣme vājabandhavaḥ / asme indrā-bṛhaspatī / yuṣme iti / asme iti / tve rāyaḥ / me rāyaḥ / tve iti / me iti / chāndasam etad eva-ikam udāharaṇam - asme indrā-bṛhaspatī iti / tatra tathā pāṭhāt / itarat tu laukikam anukaraṇam - yuśme iti, asme iti, tve iti, me iti // nipāta eka-aj-an-āṅ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.