ओत् इति वर्तते । सम्बुद्धि-निमित्तो य ओकारः स शाकल्यस्य आचार्यसय् मतेन प्नगृह्य-सञ्ज्ञो भवति, इति-शब्दे अनार्षे अवैदिके परतः । वायो इति, वायव्-इति । भानो इति, भानव्-इति । सम्बुद्धौ इति किम् ? गव् इत्य् अयम्-आह । अत्र अनुकार्य-अनुकरणयोः भेदस्य अविवक्षितत्वात्, असत्य्-अर्थवत्त्वे विभक्तिर्-न भवति । शाकल्य-ग्रहणं विभाषा-अर्थम् । इतौ इति किम् ? वायो ऽत्र । अनार्षे इति किम् ? एता गा ब्रहम-बन्ध इत्य् अब्रवीत् ॥ उञः
ot iti vartate / sambuddhi-nimitto ya okāraḥ sa śākalyasya ācāryasay matena pnagṛhya-sañjño bhavati, iti-śabde anārṣe avaidike parataḥ / vāyo iti, vāyav-iti / bhāno iti, bhānav-iti / sambuddhau iti kim ? gav ity ayam-āha / atra anukārya-anukaraṇayoḥ bhedasya avivakṣitatvāt, asaty-arthavattve vibhaktir-na bhavati / śākalya-grahaṇaṃ vibhāṣā-artham / itau iti kim ? vāyo 'tra / anārṣe iti kim ? etā gā brahama-bandha ity abravīt // uñaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.