प्र उप् इत्य् एताभ्यां परस्मात् क्रमतेर् आत्मनेपदं भवति, तौ चेत् प्रोपौ समर्थौ तुल्य-अर्थौ भवतः । क्व चानयोस् तुल्य-अर्थता ? आदिकर्मणि । प्रक्रमते भोक्तुम् । उपक्रमते भोक्तुम् । समर्थाभ्याम् इति किम् ? पूर्वेध्युः प्रक्रामति । गच्छति इत्य् अर्थः । अपरेध्युर् उपक्रामति । आगच्छति इत्य् अर्थः । अथ उपपराभ्याम् (*१,३।३९) इत्य् अनेन आत्मनेपदम् अत्र कर्मान् न भाति ? वृत्त्यादि-ग्रहणम् तत्र अनुवर्तते । ततो ऽन्यत्र+इदं प्रत्युदाहरणम् ॥ अनुपसर्गाद् वा
pra up ity etābhyāṃ parasmāt kramater ātmanepadaṃ bhavati, tau cet propau samarthau tulya-arthau bhavataḥ / kva cānayos tulya-arthatā ? ādikarmaṇi / prakramate bhoktum / upakramate bhoktum / samarthābhyām iti kim ? pūrvedhyuḥ prakrāmati / gacchati ity arthaḥ / aparedhyur upakrāmati / āgacchati ity arthaḥ / atha upaparābhyām (*1,3.39) ity anena ātmanepadam atra karmān na bhāti ? vṛttyādi-grahaṇam tatra anuvartate / tato 'nyatra+idaṃ pratyudāharaṇam // anupasargād vā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.