JV 1.4.71
अदः-शब्दस्त्यदादिषु पठ्यते, सो ऽनुपदेशे गति-सञ्ज्ञो भवति । उपदेशः परार्थः प्रयोगः । स्वयम् एव तु यदा बुद्ध्या पराम् ऋशति तदा न अस्त्य् उपदेशः इति सो ऽस्य विशयः । अदःकृत्य । अदःकृतम् । यद् अदःकरोति । अनुपदेशे इति किम् ? अदः कृत्वा काण्डं गतः इति परस्य कथयति ॥ तरो ऽन्तर्धौ
adaḥ-śabdastyadādiṣu paṭhyate, so 'nupadeśe gati-sañjño bhavati / upadeśaḥ parārthaḥ prayogaḥ / svayam eva tu yadā buddhyā parām ṛśati tadā na asty upadeśaḥ iti so 'sya viśayaḥ / adaḥkṛtya / adaḥkṛtam / yad adaḥkaroti / anupadeśe iti kim ? adaḥ kṛtvā kāṇḍaṃ gataḥ iti parasya kathayati // taro 'ntardhau
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.