गोत्रे य इञ् तदन्ताद् युव-प्रत्ययस्य लुग् भवति । गोत्र-विशेषनं प्राग्-ग्रहनम्, न विकल्प-अर्थम् । पान्नागारेर् अपत्यं युवा । यञ्-इञोश् च (*४,१।१०१) इति फक्, तस्य लुक् । पान्नागारिः पिता । पान्न्नगारिः पुत्रः । मन्थरैषणिः पिता । मान्थरैषणिः पुत्रः । प्राचाम् इति किम् ? दाक्षिः पिता । दाक्षायणः पुत्रः ॥ न तौल्वलिभ्यः
gotre ya iñ tadantād yuva-pratyayasya lug bhavati / gotra-viśeṣanaṃ prāg-grahanam, na vikalpa-artham / pānnāgārer apatyaṃ yuvā / yañ-iñoś ca (*4,1.101) iti phak, tasya luk / pānnāgāriḥ pitā / pānnnagāriḥ putraḥ / mantharaiṣaṇiḥ pitā / māntharaiṣaṇiḥ putraḥ / prācām iti kim ? dākṣiḥ pitā / dākṣāyaṇaḥ putraḥ // na taulvalibhyaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.