फलेग्रहिः आत्मम्भरिः इत्य् एतौ शब्दौ निपात्येते । फल-शब्दस्य उपपदस्य एकारान्तत्वम् इन्प्रत्ययश् च ग्रहेर् निपात्यते । फलानि गृह्णाति इति फलेग्रहिर् वृक्षः । आत्म-शब्दस्य उपपदस्य मुमागम इन्प्रत्ययश् च भृञो निपात्यते । आत्मानं बिभर्ति आत्मम्भरिः । अनुक्त-समुच्चय-अर्थश् चकारः । कुक्षिम्भरिः । उदरम्भरिः ॥ छन्दसि वन-सन-रक्षि-मथाम्
phalegrahiḥ ātmambhariḥ ity etau śabdau nipātyete / phala-śabdasya upapadasya ekārāntatvam inpratyayaś ca graher nipātyate / phalāni gṛhṇāti iti phalegrahir vṛkṣaḥ / ātma-śabdasya upapadasya mumāgama inpratyayaś ca bhṛño nipātyate / ātmānaṃ bibharti ātmambhariḥ / anukta-samuccaya-arthaś cakāraḥ / kukṣimbhariḥ / udarambhariḥ // chandasi vana-sana-rakṣi-mathām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.