छन्दसि उपसर्गे सुपि इति अनुवर्तते । जन जनने, जनी प्रदुर्भावे, द्वयोर् अपि ग्रहणम् । तथा षणु दाने, वन षने संभक्तौ, द्वयोर् अपि ग्रहणम् । जनादिभ्यः धातुभ्यः सुबन्त उपपदे छन्दसि विषये विट् प्रत्ययो भवति । टकारः सामान्य-ग्रहण-अविघात-अर्थः वेर् अपृक्तस्य (*६,१।६७) इति, विषेषण-अर्थश् च विड्वनोर् अनुनासिकस्यात् (*६,४।४१) इति । जन - अब्जाः गोजाः । सन - गोषा इन्दो नृषा असि । खन - बिसखाः । कूपखाः । क्रम - दधिक्राः । गम - अग्रेगा उन्नतॄणाम् ॥ अदो ऽनन्ने
chandasi upasarge supi iti anuvartate / jana janane, janī pradurbhāve, dvayor api grahaṇam / tathā ṣaṇu dāne, vana ṣane saṃbhaktau, dvayor api grahaṇam / janādibhyaḥ dhātubhyaḥ subanta upapade chandasi viṣaye viṭ pratyayo bhavati / ṭakāraḥ sāmānya-grahaṇa-avighāta-arthaḥ ver apṛktasya (*6,1.67) iti, viṣeṣaṇa-arthaś ca viḍvanor anunāsikasyāt (*6,4.41) iti / jana - abjāḥ gojāḥ / sana - goṣā indo nṛṣā asi / khana - bisakhāḥ / kūpakhāḥ / krama - dadhikrāḥ / gama - agregā unnatṝṇām // ado 'nanne
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.