आत्मनो मननम् आत्ममानः । आत्ममाने वर्तमानान् मन्यतेः सुप्य् उपपदे खश्-प्रत्ययो भवति । चकाराण् णिनिः च । यदा प्रत्यय-अर्थः कर्ता आत्मानम् एव दर्शनीयत्वादिना धर्मेण युक्तं मन्यते, तदा ऽयं विधिः । दर्शनीयम् आत्मानं मन्यते दर्शनीयंमन्यः, दर्शनीयमानी । पण्डितं मन्यः, पण्डितमानी । आत्ममाने इति किम् ? दर्शनीयमनी देवदत्तस्य यज्ञदत्तः ॥ भूते
ātmano mananam ātmamānaḥ / ātmamāne vartamānān manyateḥ supy upapade khaś-pratyayo bhavati / cakārāṇ ṇiniḥ ca / yadā pratyaya-arthaḥ kartā ātmānam eva darśanīyatvādinā dharmeṇa yuktaṃ manyate, tadā 'yaṃ vidhiḥ / darśanīyam ātmānaṃ manyate darśanīyaṃmanyaḥ, darśanīyamānī / paṇḍitaṃ manyaḥ, paṇḍitamānī / ātmamāne iti kim ? darśanīyamanī devadattasya yajñadattaḥ // bhūte
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.