कर्मणि इति वर्तते । तद्-असम्भवात् सु-शब्दम् वर्जयित्वा परिशिष्टानां विशेषणं भवति । स्वादिषु कर्मसु उपपदेषु करोतेर् धातोः क्विप् प्रत्ययो भवति । सुकृत् । कर्मकृत् । पापकृत् । मन्त्रकृत् । पुण्यकृत् । अयम् अपि नियम-अर्थ आरम्भः । त्रिविधश् च अत्र नियम इष्यते । धातुनियमं वर्जयित्वा कालोपपद-प्रत्ययनियमः । धतोर् अनियतत्वाद् अन्यस्मिन्न् उपपदे अपि भवति । शास्त्रकृत् । भाष्यकृट् ॥ सोमे सुञः
karmaṇi iti vartate / tad-asambhavāt su-śabdam varjayitvā pariśiṣṭānāṃ viśeṣaṇaṃ bhavati / svādiṣu karmasu upapadeṣu karoter dhātoḥ kvip pratyayo bhavati / sukṛt / karmakṛt / pāpakṛt / mantrakṛt / puṇyakṛt / ayam api niyama-artha ārambhaḥ / trividhaś ca atra niyama iṣyate / dhātuniyamaṃ varjayitvā kālopapada-pratyayaniyamaḥ / dhator aniyatatvād anyasminn upapade api bhavati / śāstrakṛt / bhāṣyakṛṭ // some suñaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.